اگر اين مطالب منظور نباشد . پس اين زيارت جامعه را چگونه معنى مى كنيد ؟ يا در زيارت آقا ابى عبدالله عليه السلام ، « زيارت وارث » كه مىگويد : « لم تنجسك الجاهليه بانجاسها و لم تلبسك من مدلهمّات ثيابها » ، آقا امام حسين عليه السلام كه آن موقع نبودند كه حالا صحبت از تنجيس و غير تنجيس باشد . بلكه منظور مراحل طبيعى پيش از وجود خاص آنها و يا نور ايشان بوده است . ما همه مان به نوعى قبلا بوده ايم . ما از عدم مطلق كه به وجود نيامده ايم ، اينكه خداوند اشياء را از عدم آفريده « خلق الاشياء من العدم » يعنى هيچ مادهء قبلى نداشته اند . يعنى نفى علت مادى مىكند نه علت فاعلى آنگاه مى دانيم كه معلول به نوعى در علت تحقق دارد ، و لذا بسيط الحقيقه را كل الاشياء مىدانيم . پس در حقيقت آن هم از عدم نبوده است . به يك معنا از ذات است ، ماده اى ندارد ولى علت فاعليش كه موجود بوده است . حال ، همهء ما به يك نوع بوده ايم . منتها ما دچار ظلمت شده ايم و آنها در همان عالم انوار مانده اند . بنابراين همانطور كه فلاسفه مىگويند امور به وسيلهء عقول انجام شد ما مى گوييم به وسيلهء اين انوار انجام شد . « بكم فتح الله ، بكم يختم الله ، بكم ينزل الغيث ، بكم يمسك السماء ، ان تقع على الارض الاباذنه »